ბევრ ქალს ცხოვრების გარკვეულ ეტაპზე უსვამენ მიომის (ფიბროიდის) დიაგნოზს. მიომები, რომლებიც ასევე ცნობილია საშვილოსნოს სიმსივნის სახელწოდებით, საშვილოსნოს გლუვი კუნთოვანი შრის კეთილთვისებიანი სიმსივნეებია.
მიომებმა შეიძლება წარმოქმნის შემდეგ საერთოდ არ გამოიწვიონ სიმპტომები და დიდხანს დარჩნენ იმავე ადგილას მზაკვრულად (ჩუმად), რაიმე ჩივილის გამოწვევის გარეშე, სანამ ადამიანი განაგრძობს ცხოვრებას.
მიომები ავთვისებიანი სიმსივნეებია?
მიომებმა ძალიან იშვიათად შეიძლება გადაიზარდოს კიბოში, რომელსაც სარკომა ეწოდება. კიბოდ გადაზრდის ალბათობა ძალიან დაბალია. ამიტომ მიომის არსებობა არ ნიშნავს, რომ ყველას, ვისაც მიომი აქვს, აქვს საშვილოსნოს კიბო.
მაგრამ, თუმცა ალბათობა დაბალია, განსაკუთრებით ძალიან სწრაფად მზარდი მიომების ან მენოპაუზის მიუხედავად ზრდის ტენდენციის მქონე მიომების შემთხვევაში, ეს აუცილებლად უნდა გვახსოვდეს. რადგან ძალიან საშიშ სარკომებში, საშვილოსნოში სარკომის არსებობისას, საკმაოდ ხშირია ადრეულ ეტაპზევე შორეულ ქსოვილებზე მეტასტაზის (გავრცელების) გაჩენა.
საშვილოსნოში, საშვილოსნოს კედელში და საშვილოსნოს ზედაპირზე წარმოქმნილი ეს წარმონაქმნები შეიძლება იყოს სხვადასხვა ფორმისა და ზომის. ზოგიერთი მიომი იმდენად პატარაა, რომ გინეკოლოგიური გასინჯვის დროს ექიმისთვის მისი აღმოჩენა რთულია.
ეს მიომები დღევანდელი მაღალი გარჩევადობის ულტრაბგერითი აპარატებით და ზოგჯერ მაგნიტურ-რეზონანსული ვიზუალიზაციით ადვილად შეიძლება გამოვლინდეს. მაგრამ ზოგიერთ შემთხვევაში უკიდურესად გადიდებულმა მიომებმა შეიძლება საშვილოსნოს ფორმის ცვლილებაც გამოიწვიოს.
რა ასაკში გვხვდება მიომები?
ზოგადად, ისინი გვხვდება 30-40 წლის ასაკში, თუმცა შეიძლება გაჩნდეს თითქმის ნებისმიერ ასაკობრივ ჯგუფში. ისინი შეიძლება გვხვდეს მენოპაუზის დროსაც კი.
რა არის მიომების სიმპტომები?
მიომებმა ზოგიერთ შემთხვევაში შესაძლოა საერთოდ არ გამოიწვიონ სიმპტომები. ასეთ მიომებს „მზაკვრული მიომები” ეწოდება. ისინი შეიძლება შეინიშნოს რუტინული შემოწმებისას, გასინჯვის დროს ან ულტრაბგერითი სკრინინგისას. მაგრამ ზოგიერთ შემთხვევაში სხვადასხვა სიმპტომიც ჩნდება.
ეს სიმპტომები ინდივიდუალურად განსხვავდება. უკიდურესად მტკივნეული ან ძლიერსისხლდენიანი მენსტრუაცია, სისხლდენა მენსტრუალურ ციკლებს შორის, მუცლის ქვედა ნაწილში წნევის, ტკივილის ან შებერილობის შეგრძნება მიომების სიმპტომებს შორის გვხვდება.
გარდა ამისა, ზოგიერთ პირში საშვილოსნოს ან მუცლის არეალის გადიდება, შეკრულობა, ტკივილი სქესობრივი კავშირის დროს, სპონტანური აბორტი და უნაყოფობაც, თუმცა იშვიათად, მიომის სიმპტომად ვლინდება.
ყოველი მიომი იწვევს კლინიკურ ჩივილებს?
ჩვენი პასუხი, რა თქმა უნდა, არის — არა. სამწუხაროდ, ბევრი მიომი ძალიან ჩუმია. სწორედ აქედან მოდის გამოთქმა „მზაკვრული მიომი”. პაციენტებში, რომლებშიც მიომი მცირეა, არ იწვევს რაიმე ჩივილს, არ ახდენს ზეწოლას გარშემო ქსოვილებზე და არ იწვევს სისხლდენას ან ტკივილს, საკმარისია მხოლოდ ამ მიომების თვალყურის დევნება.
ყველაზე უარესი ისაა, რომ მან შეიძლება, რაიმე ჩივილის გამოწვევის გარეშე, ძალიან დიდ ზომებამდე მიაღწიოს. მას შეუძლია სერიოზული საფრთხე შეუქმნას საშვილოსნოს. ეს შეიძლება იმოქმედოს ადამიანის შვილის გაჩენის შესაძლებლობაზეც, ან საბოლოო ჯამში მიგვიყვანოს საშვილოსნოს ამოღებამდეც კი.
მკურნალობის მეთოდები
მიომის მკურნალობისთვის ერთი კონკრეტული მეთოდი არ არსებობს. ამ წარმონაქმნების შემთხვევაში გათვალისწინებულია მკურნალობის რამდენიმე ვარიანტი. გარდა ამისა, სიმპტომების გამომწვევ მიომებში შესაძლებელია გამოყენებულ იქნას დამხმარე მკურნალობაც, რომელიც მიმართულია ამ სიმპტომების შემსუბუქებისკენ.
მზაკვრული მიომები, რომლებიც არანაირ სიმპტომს არ იწვევენ, თვალყურის ქვეშ იმყოფება. ეს დაკვირვება საუკეთესო ვარიანტია. რადგან მიომები კიბოს უჯრედები არ არის და ძალიან იშვიათად შეიძლება გახდეს უნაყოფობის მიზეზი.
ჩვეულებრივ ისინი ან ძალიან ნელა იზრდებიან, ან საერთოდ არ იზრდებიან. მენოპაუზის შემდეგ კი შეინიშნება მათი შემცირება. ამის მთავარი მიზეზი რეპროდუქციული ჰორმონების დონის კლებაა. ბევრ მზაკვრული მიომის შემთხვევაში რაიმე მკურნალობა საჭირო არ არის.
მაგრამ სიმპტომების არსებობის შემთხვევაში განიხილება სხვადასხვა ჰორმონული მკურნალობა, არაინვაზიური მეთოდები, მინიმალურად ინვაზიური მეთოდები (როგორც ლაპაროსკოპია, ისე რობოტული ქირურგია) და ოპერაციული ვარიანტები. განსაკუთრებით საშვილოსნოს შიდა შრეში მდებარე მიომების შემთხვევაში, ჰისტეროსკოპიული ოპერაციით მიიღწევა ძალიან წარმატებული შედეგები.