ნაწლავის ენდომეტრიოზი ენდომეტრიოზის იშვიათი, მაგრამ სერიოზული ფორმაა. ის ვითარდება საშვილოსნოს გარეთ არსებული ენდომეტრიული ქსოვილის ნაწლავებში დალექვის შედეგად და ჩვეულებრივ ვლინდება ისეთი ნიშნებით, როგორიცაა მუცლის ტკივილი, ყაბზობა და ტკივილი დეფეკაციის დროს. თუმცა ნაწლავის ენდომეტრიოზი ხშირად ერევა სხვა დაავადებებში და დიაგნოზის დასმის პროცესი, როგორც წესი, ხანგრძლივდება.
დიაგნოზის დაგვიანების მიზეზები
ნაწლავის ენდომეტრიოზი ფარული ნიშნებისა და ბუნდოვანი სიმპტომების გამო ადრეულ ეტაპზე შეიძლება შეუმჩნეველი დარჩეს. ყველაზე გავრცელებული მიზეზებია:
მსგავსი სიმპტომები: ნაწლავის ენდომეტრიოზი ავლენს ისეთივე სიმპტომებს, როგორიც გაღიზიანებული ნაწლავის სინდრომს (IBS), კოლიტს ან საკვების აუტანლობას. ამან შეიძლება არასწორი დიაგნოზი გამოიწვიოს.გვიანი დიაგნოზი: ვინაიდან ბევრ შემთხვევაში ენდომეტრიოზი და ნაწლავის პრობლემები ცალ-ცალკე ფასდება, ნაწლავის ენდომეტრიოზი ხშირად ხანგრძლივად უგულებელყოფილი რჩება. უმეტესად პაციენტი ფიქრობს, რომ მას მხოლოდ მუცლის ტკივილი ან საჭმლის მონელების პრობლემები აქვს.არასაკმარისი ვიზუალიზაციის მეთოდები: სტანდარტულმა ულტრაბგერითმა და მაგნიტურ-რეზონანსულმა გამოკვლევებმა შესაძლოა საკმარისად მკაფიოდ ვერ აჩვენოს ნაწლავებზე გავრცელებული ენდომეტრიოზული ქსოვილი. ამიტომ საჭიროა უფრო მოწინავე ვიზუალიზაციის მეთოდები (ლაპაროსკოპია, სპეციალური MRT ტექნიკები).დაავადებები, რომლებშიც ნაწლავის ენდომეტრიოზს ურევენ
ნაწლავის ენდომეტრიოზი ჩვეულებრივ შემდეგ დაავადებებს ერევა:
გაღიზიანებული ნაწლავის სინდრომი (IBS): როგორც ენდომეტრიოზს, ისე IBS-ს აქვს საერთო ნიშნები: მუცლის ტკივილი, გაზები, შებერილობა და დეფეკაციის ჩვევების ცვლილება.
კოლიტი: კოლიტსა და ნაწლავის ენდომეტრიოზს აქვს საერთო სიმპტომები, როგორიცაა ტკივილი და სისხლდენა დეფეკაციის დროს.
მენჯის ანთება (მენჯის ინფექციები): ნაწლავის ენდომეტრიოზსა და მენჯის ინფექციებს შორის განსხვავება შეიძლება მკაფიო არ იყოს. ამან ზოგჯერ არასწორი დიაგნოზი შეიძლება გამოიწვიოს.
საკვების აუტანლობა ან ალერგია: მუცლის ტკივილი და საჭმლის მონელების პრობლემები შეიძლება მსგავსი იყოს ჯანმრთელობის სხვა პრობლემებისა, მაგალითად საკვების აუტანლობისა.
დიაგნოსტიკის მეთოდები
ნაწლავის ენდომეტრიოზის სწორი დიაგნოზისთვის საჭიროა უფრო დეტალური და სპეციალიზებული გამოკვლევები. მათ შორის შეიძლება იყოს:
ლაპაროსკოპია: ქირურგიული პროცედურა, რომელიც ენდომეტრიოზული კერების უშუალო დათვალიერების საშუალებას იძლევა. იგი ითვლება ყველაზე ზუსტ დიაგნოსტიკურ მეთოდად.
მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია: გამოიყენება ნაწლავებზე გავრცელებული ენდომეტრიოზული ქსოვილის უფრო მკაფიოდ დასანახად.
კოლონოსკოპია: შეიძლება ჩატარდეს ნაწლავებში დაზიანების არსებობის დასადგენად, თუმცა ენდომეტრიოზის სრულად გამოსავლენად ის ხშირად საკმარისი არ არის.
მკურნალობის მეთოდები
ნაწლავის ენდომეტრიოზის მკურნალობის ვარიანტები დამოკიდებულია სიმპტომებზე, დაავადების სიმძიმესა და პაციენტის ზოგად ჯანმრთელობაზე. გავრცელებული მკურნალობის მეთოდებია:
ტკივილის მართვა: ტკივილგამაყუჩებლების, ანთების საწინააღმდეგო მედიკამენტებისა და ჰორმონული თერაპიის (განსაკუთრებით ჩასახვის საწინააღმდეგო აბებისა და პროგესტინის თერაპიის) გამოყენებით შესაძლებელია სიმპტომების შემსუბუქება.
ქირურგიული ჩარევა: ენდომეტრიოზული კერების ქირურგიულად მოცილება სიმპტომების შემსუბუქებას უწყობს ხელს.
დიეტა და ცხოვრების წესის ცვლილება: დიეტის კორექცია და ცხოვრების წესის ცვლილება ეხმარება საჭმლის მომნელებელი სისტემის სიმპტომების მართვაში.
ნაწლავის ენდომეტრიოზმა, თუ სწორი დიაგნოზი არ დაისვა, შეიძლება სერიოზულად იმოქმედოს ცხოვრების ხარისხზე. არასწორმა დიაგნოზმა შეიძლება ზედმეტი მკურნალობა და დაავადების პროგრესირება გამოიწვიოს. ადრეული დიაგნოზისა და სწორი მკურნალობისთვის საჭიროა გამოცდილი სპეციალისტის მიდგომა.