მიომები ანუ ლეიომიომები საშვილოსნოში წარმოქმნილი არაავთვისებიანი, კეთილთვისებიანი სიმსივნეებია. მიომებმა იშვიათად შეიძლება გადაიზარდოს ავთვისებიან სიმსივნეში — სარკომაში. ბევრი ქალი ცხოვრების რომელიმე პერიოდში მიომების მატარებელია.
მიომები, ჩვეულებრივ, არავითარ სიმპტომს არ იწვევს, ამიტომ უმეტესად რუტინული გინეკოლოგიური შემოწმების დროს ვლინდება. მათი ზომა შეიძლება იყოს თვალით შეუმჩნეველი სიმცირისა, ან გაზრდილი ორსული ქალის მუცლის ზომამდე.
მიომების წარმოშობის ზუსტი მიზეზი ჯერჯერობით უცნობია. ითვლება, რომ გენეტიკური მიდრეკილება, ესტროგენისა და პროგესტერონის დონეების ცვლილება ან სხვა ინსულინის მსგავსი ზრდის ფაქტორები ხელს უწყობს მიომების ჩამოყალიბებას.
ყოველთვის იზრდებიან თუ არა მიომები?
თუ არანაირი სიმპტომი ან ჩივილი არ აღინიშნება, მიომის მეთვალყურეობა და ჩარევის გარეშე დატოვება უპირატესია. ამ სახის სიმსივნეთა ავთვისებიან სახეობად გადაზრდა ძალზე იშვიათია, თუმცა, მეორე მხრივ, ეს ალბათობა ყოველთვის უნდა გვახსოვდეს.
ზოგიერთი მიომა განსაკუთრებით ზეწოლას ახდენს საშვილოსნოს შიდა ფენაზე, ან პირდაპირ ემბრიონის დასამაგრებელ ადგილას იზრდება და ორსულობის დადგომას აფერხებს. ჩვეულებრივ ისინი ნელა იზრდებიან ან საერთოდ არ იზრდებიან და წლების განმავლობაში იმავე ზომაში რჩებიან. მენოპაუზის შემდეგ ჰორმონების დონის კლების გამო შეიძლება მოხდეს მათი შემცირება, ან ისინი ზომაში უცვლელი დარჩნენ.
ყოველი მიომა თუ საჭიროებს მკურნალობას?
უპირველეს ყოვლისა, ყოველი შემჩნეული მიომის მკურნალობა საჭირო არ არის. მცირე ზომის, პაციენტს ჩივილს არ გამოწვეული მიომები მხოლოდ ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ ტოვება. მთავარია, არ გამოტოვოთ საკონტროლო შემოწმებები. 45 წლის ასაკის შემდეგ ან მენოპაუზის პერიოდში მყოფ პაციენტებში მიომის ზრდის ტემპის მატება ან სურათის ცვლილება აუცილებლად უნდა განიხილებოდეს პაციენტთან, მკურნალობის საჭიროების თვალსაზრისით.
მკურნალობის მეთოდები
მიომის მკურნალობის ერთიანი, ყოვლისმომცველი მეთოდი არ არსებობს. მკურნალობის პროცესი დამოკიდებულია მიომების რაოდენობაზე, ზომაზე, მდებარეობასა და მათ მიერ გამოწვეულ სიმპტომებზე. ჭარბი მენსტრუალური სისხლდენის ან მენჯის ზეწოლის მსგავსი ჩივილების შემთხვევაში შეიძლება არჩეულ იქნას ისეთი მედიკამენტური მკურნალობა, როგორიცაა ტრანექსამის მჟავა, პროგესტერონები, GnRH პრეპარატები, პროგესტინგამომყოფი საშვილოსნოსშიდა საშუალებები.
საშვილოსნოს შემნარჩუნებელი მეთოდები
დღეს, თანამედროვე ტექნოლოგიების წყალობით, შესაძლებელია მიომების მკურნალობა საშვილოსნოს შენარჩუნებით. წარსულში გამოყენებული ზოგიერთი მკურნალობის მეთოდი უნაყოფობით მთავრდებოდა. საშვილოსნოს სრული ამოკვეთის მსგავსი პროცედურების გამო ოპერაციის შემდეგ პაციენტების ბავშვის ყოლა შეუძლებელი ხდებოდა.
მიომის მკურნალობა, ჩვეულებრივ, ორ ჯგუფად იყოფა — არაინვაზიური და მინიმალურად ინვაზიური. არაინვაზიურ მეთოდებში ჩარევისთვის რაიმე ჭრილობა არ კეთდება, MR-ის აპარატში ყოფნისას ტარდება მაღალენერგეტიკული ულტრაბგერითი გარდამქმნელით მკურნალობა. MR-ის გამოსახულებით ზუსტად დგინდება მიომის ადგილმდებარეობა, რის შედეგადაც ულტრაბგერითი ტალღები პირდაპირ მიომისკენ მიემართება. მიომა თბება და იშლება. ეს საკმაოდ ახალი მეთოდია.
მეორე მეთოდია მინიმალურად ინვაზიური მეთოდები. საშვილოსნოს არტერიის ემბოლიზაციის დროს ემბოლური აგენტები ინექციურად შეჰყავთ საშვილოსნოს მკვებავ არტერიებში. ამის შედეგად მიომებისკენ მიმართული სისხლის ნაკადი წყდება და დროთა განმავლობაში ისინი კვდებიან.
რადიოსიხშირული აბლაცია ერთ-ერთი არჩევანია. მაღალი რადიოსიხშირული ენერგია შლის მიომებს და ასევე ავიწროებს მათ მკვებავ სისხლძარღვებს. ეს პროცედურა შესაძლებელია ჩატარდეს ლაპაროსკოპიულად ან საშოს გავლით, ტრანსცერვიკალურად.
საშვილოსნოში მდებარე მიომების საშვილოსნოს შენარჩუნებით მოცილების ყველაზე გავრცელებული მეთოდია ჰისტეროსკოპიული, ლაპაროსკოპიული ან რობოტული ქირურგიის გზით ჩატარებული ქირურგიული პროცედურა, მიომექტომია. ამ მკურნალობის ფარგლებში ქირურგები ჰისტეროსკოპიით საშოსა და საშვილოსნოს ყელის გავლით, ხოლო რობოტული ან ლაპაროსკოპიული ქირურგიის დროს კი მუცლის ღრუდან აღწევენ მიომებამდე და მათ აცილებენ.
საშვილოსნოს მთლიანად ვერ დამფარავ (მიომის ზომას ნაკლები მნიშვნელობა აქვს) მრავალი მიომის მქონე ქალში ამ მეთოდების ერთობლივი გამოყენებით საშვილოსნოს შენარჩუნება შესაძლებელია. მიომების ძალზე დიდი ზომის, მიომექტომიის შემდეგ საშვილოსნოში ჯანმრთელი ქსოვილის შეუნარჩუნებლობის ან ავთვისებიანობის ალბათობის მქონე პაციენტებთან საშვილოსნოს ამოკვეთის ვარიანტი აუცილებლად უნდა განიხილებოდეს.
მეორდება თუ არა მიომები ქირურგიული მკურნალობის შემდეგ?
წარმატებული ქირურგიული მკურნალობის შემდეგ, ანუ როცა ოპერაცია მიომის სრული მოცილებით სრულდება, განმეორების რისკი, განსაკუთრებით, თუ ჩატარდა ერთი მიომის ოპერაცია, დაბალია. თუ ეს ოპერაცია რეპროდუქციული ასაკის დასაწყისში ჩატარდა, რისკი იზრდება, რადგან ეს პაციენტი ხანგრძლივი დროის განმავლობაში ჰორმონულად აქტიურ პერიოდში იქნება. ამიტომ ამ პაციენტების რეგულარული მეთვალყურეობა ძალზე მნიშვნელოვანია.
მიომებთან დაკავშირებით დამატებითი ინფორმაციის მისაღებად შეგიძლიათ ეწვიოთ ჩემს საიტს https://miyomcerrahisi.com/.