მიომები საშვილოსნოს კეთილთვისებიანი სიმსივნეებია. საშვილოსნოში მდებარე „მიომეტრიუმად“ წოდებული კუნთოვანი ქსოვილიდან ანორმალური ზრდით წარმოქმნილი მიომები დღეისათვის დაახლოებით ყოველ 4-დან 5 ქალიდან ერთში გვხვდება.
განსაკუთრებით 30-40 წლის ასაკის შემდეგ გამოვლენილ ამ კეთილთვისებიან სიმსივნეებს ზოგჯერ არანაირი სიმპტომი არ ახასიათებს. ამიტომ მიომის მქონე ქალების დიდი ნაწილისთვის ეს საერთოდ უცნობია. მართალია ამ წარმონაქმნების წარმოქმნის ზუსტი მიზეზი უცნობია, თუმცა ზოგადად ის მჭიდროდ არის დაკავშირებული ესტროგენის მომატებულ დონესთან.
მენოპაუზის პერიოდში ესტროგენის დონის შემცირებასთან ერთად მიომებში შეიძლება მოხდეს სწრაფი რეგრესია და თუნდაც დროთა განმავლობაში მთლიანად გაქრობა. ორსულობის დროს კი მიომებმა შეიძლება საშვილოსნოს ზრდასთან ერთად განვითარება აჩვენონ. თუმცა მშობიარობის შემდეგ შეიძლება შეინიშნებოდეს მიომების ზომის შემცირება ან გაქრობა, ან საერთოდ არანაირი ცვლილება არ მოხდეს.
პროგესტერონის ჰორმონის ადგილი მიომის მკურნალობაში
პროგესტერონის ჰორმონი არის ჰორმონი, რომელიც ემსახურება სხეულში ესტროგენის მიერ გამოწვეული ეფექტის დაბალანსებას და ფუნქციონირებს მისი საწინააღმდეგოდ. ამიტომ ითვლებოდა, რომ ესტროგენით მზარდი მიომის ქსოვილის მკურნალობაში პროგესტერონის გამოყენება შესაძლებელი იქნებოდა.
თუმცა გამოყენებულ შემთხვევებში აღმოჩნდა, რომ პროგესტერონი მიომის მკურნალობაში არაეფექტურია. მან შეიძლება მხოლოდ შეამციროს სისხლდენა საშვილოსნოს შიდა გარსის, „ენდომეტრიუმად“ წოდებული ქსოვილის ატროფიის გამოწვევით, სადაც ხდება მენსტრუაციისას სისხლდენა. ამიტომ მიომის მკურნალობაში პროგესტერონული თერაპია შეიძლება ეფექტური იყოს მხოლოდ შერჩეულ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ მსუბუქი სიმპტომები და მცირე ზომის მიომები.
სამკურნალო მეთოდები
მიომების ყველაზე საბოლოო სამკურნალო მეთოდი ქირურგიული ჩარევაა. სხვა სამკურნალო მეთოდებით შესაძლებელია მიომის ზრდის შეჩერება ან მისი შემცირების უზრუნველყოფა.
ზოგიერთ ახალი თაობის სამკურნალო მეთოდში მიომის ქსოვილები სხეულიდან ამოღების გარეშე, ლაზერით დაწვით ან თხევადი აზოტით გაყინვით შეიძლება იქნას განკურნებული. ეს მეთოდები გამოიყენება მხოლოდ ძალზე შეზღუდული რაოდენობის მიომის ტიპებში. კლინიკურ პრაქტიკაშიც ისინი ხშირად არ გამოიყენება.
მიუხედავად იმისა, რომ ესტროგენის დამთრგუნველი მედიკამენტები ალტერნატივად განიხილება, ამ პრეპარატების ხანგრძლივი გამოყენება იწვევს ისეთ პრობლემებს, როგორიცაა ძვლის სიმკვრივის დაქვეითება, მენსტრუაციის შეწყვეტა ან სისხლის მოზღვავება.
დამთრგუნველი მედიკამენტები (ცრუ მენოპაუზის ინექციები) სხეულში დროებით მენოპაუზისებრ ეფექტს ქმნიან. ამიტომ ისინი შეირჩევა მხოლოდ ოპერაციამდე მიომის შესამცირებლად.
დღეისათვის ყველაზე ეფექტური სამკურნალო მეთოდი ქირურგიაა. მიომების ლაპაროსკოპიული, რობოტული ან ჰისტეროსკოპიული ამოღება პაციენტებისთვის ძალზე ხელსაყრელი ოპერაციებია. ეს ოპერაციების ტიპები, ვინაიდან პაციენტის სხეულზე მინიმალური ჩარევით ტარდება, ასევე ცნობილია როგორც უსისხლო ან დანის გარეშე ჩატარებული ოპერაციები.
ოპერაციის შემდეგ ტკივილები მცირეა, ამიტომ ტკივილგამაყუჩებლების საჭიროებაც შეზღუდულია, ხოლო კოსმეტიკური თვალსაზრისითაც მუცლის წინა კედელზე კვალი თითქმის არ რჩება. ამ მეთოდებით ჩატარებული ოპერაციების შემდეგ პაციენტები მოკლე დროში უბრუნდებიან სოციალურ ცხოვრებას.
დოც. დ-რი Taner Usta
ქალთა დაავადებებისა და მეანობის სპეციალისტი