სისხლდენიანი საკვერცხის კისტები ძალიან სერიოზულ ზომებს შეიძლება მიაღწიოს. ამ კისტებმა შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი პრობლემები, როგორიცაა უნაყოფობა და მენსტრუალური ციკლის დარღვევა. ამიტომ კისტები აუცილებლად უნდა შემოწმდეს ექიმის მიერ და მკურნალობა ისე ჩატარდეს, რომ პრობლემა არ შეიქმნას. კისტები ტომარისებრი წარმონაქმნებია. მათ შიგნით გამჭვირვალე ფერის სითხეა მოთავსებული. კისტის შიგნით არსებული ეს სითხე იზრდება და კისტის კედლებზე ზეწოლას ახდენს. გარკვეული დროის შემდეგ კისტის კედლები ზეწოლას ვეღარ უძლებენ და სკდება. კისტის გახეთქვა ჩვეულებრივ დიდი ზომის კისტებში ხდება. 4 სანტიმეტრი და მეტი დიამეტრის კისტები შეიძლება გასკდეს. კისტის გახეთქვის შედეგად სისხლდენაც ხდება.
როგორ ვხვდებით კისტის სისხლდენას?
საკვერცხის კისტის ზომისა და მდებარეობის მიხედვით სისხლდენის წარმოქმნის ალბათობა იცვლება. კისტის გახეთქვის შედეგად წარმოქმნილი სისხლდენა, მენსტრუალური სისხლდენისგან განსხვავებით, საშოდან კი არა, მუცლის ღრუში ხდება. თუ გასკდარი კისტა სისხლძარღვზეა განლაგებული, სისხლდენა საკმაოდ ძლიერი შეიძლება იყოს. მუცლის ტკივილი (განსაკუთრებით საზარდულის მიდამოში დანის ჩარტყმის მსგავსი შეგრძნებით), მუცლის შეხებაზე მტკივნეულობა, თვალის დაბინდვა, გაუცნობიერებლობა, დაბალი წნევა — ეს ნიშნები კისტის სისხლდენაზე მიანიშნებს.
როგორ ისმება სისხლდენიანი საკვერცხის კისტის დიაგნოზი?
სისხლდენიანი საკვერცხის კისტების დიაგნოსტირება შესაძლებელია ისეთი ვიზუალიზაციის საშუალებებით, როგორიცაა ულტრაბგერითი გამოკვლევა. თუ ცნობილია, რომ ადამიანს კისტის პრობლემა აქვს და აღენიშნება სისხლდენა ან ტკივილი, აუცილებლად უნდა მიმართოს ექიმს. სისხლდენიანი საკვერცხის კისტები უმეტეს შემთხვევაში ულტრაბგერით ვლინდება, თუმცა ზოგჯერ დიაგნოსტირება შესაძლებელია სხვა მეთოდებითაც, როგორიცაა კომპიუტერული ტომოგრაფია და მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია. თუ რუტინული შემოწმებისას ან სხვა დაავადების გამო ჩატარებული სისხლის ანალიზის შედეგებში სისხლის მაჩვენებლების სერიოზული ვარდნა შეინიშნება, ეს ფაქტი ყურადღებას იქცევს და აუცილებლად ინიშნება დამატებითი გამოკვლევები.
როგორ ხდება მკურნალობა?
კისტის მკურნალობის სქემის განსაზღვრისას კისტის ზომა უაღრესად მნიშვნელოვანია. თუ კისტა მცირე ზომისაა და სისხლდენა თავისით შეწყდა, პაციენტი მხოლოდ დაკვირვების ქვეშ იმყოფება. თუმცა, თუ კისტის ზომა დიდია და იწვევს გაუცნობიერებლობას, წნევის დაცემას ან შოკურ მდგომარეობას, შესაძლოა საჭირო გახდეს კისტის ქირურგიული ამოღება. პაციენტის ანამნეზისა და ფიზიკური მდგომარეობის მიხედვით კისტები შეიძლება ამოღებულ იქნას ღია ოპერაციით ან ლაპაროსკოპიის მეთოდით. კისტის ამოღებისას, თუ კისტამ საკვერცხეს ზიანი არ მიაყენა, ამ არეს არ ეხებიან, თუმცა თუ საკვერცხე დაზიანებულია, შესაძლოა საჭირო გახდეს დაზიანებული საკვერცხის ამოღებაც.