გამონადენი, რომელსაც ქალები ხშირად ნორმალურად აღიქვამენ და ამიტომაც ყურადღებას არ აქცევენ, სინამდვილეში შეიძლება დიდი პრობლემების მაუწყებელი იყოს. გამონადენი, რომელსაც საშო ძირითადად თავისი ფლორის შესანარჩუნებლად გამოყოფს, ჩვეულებრივ შეშფოთების საბაბი არ არის, თუმცა შეიძლება იყოს ისეთი ტიპისაც, რომელიც ინფექციის მაუწყებელია.
მეან-გინეკოლოგმა დოც. დოქტორმა თანერ უსთამ, რომელმაც აღნიშნა, რომ ყვითელი ან მწვანე შეფერილობის, საფუარის ან ბაქტერიული ინფექციით გამოწვეული ანომალიური გამონადენი სერიოზულად უნდა იქნას აღქმული, საინტერესო საკითხები განმარტა.
რა ტიპის ვაგინალური გამონადენი არსებობს და ყველა ქალშია თუ არა?
ფერისა და სუნის არქონის თვალსაზრისით პათოლოგიური გამონადენისგან ადვილად გამოსარჩევი ფიზიოლოგიური გამონადენი, თუნდაც რაოდენობრივად მეტი იყოს, არანაირად არ იწვევს დისკომფორტულ მდგომარეობებს. ეს გამონადენი, რომელიც ქავილის ან წვის მსგავს სიმპტომებს არ ქმნის, უზრუნველყოფს არის დასველებას და ამზადებს ნიადაგს ჯანსაღი სქესობრივი კავშირისთვის.
ჩვენი პასუხი, სამწუხაროდ, დიახ არის. მაგრამ ნორმალურ ცხოვრებაზე გავლენას არ ახდენს გარკვეული დონის დასველება ქალებისთვის მნიშვნელოვან პრობლემას არ წარმოადგენს, თუმცა, თუნდაც პათოლოგიური არ იყოს, ჭარბი გამონადენი ყოველდღიურ ცხოვრებაზე უარყოფითად მოქმედებს. პათოლოგიური გამონადენი კი, სახელწოდებიდანაც რომ ჩანს, ფიზიოლოგიური გამონადენისგან განსხვავებით, შეიძლება მიუთითებდეს სერიოზულად აღსაქმელ დაავადებებზე. ვაგინიტის (საშოს ანთების) ან ცერვიციტის (საშვილოსნოს ყელის ანთების) კლინიკურ ნიშნად შეიძლება გამოვლენილი ამ გამონადენისთვის აუცილებლად უნდა მიმართოთ ექიმს. ჩვეულებრივ არასასიამოვნო სუნის მქონე, მუქი კონსისტენციის, ყვითელ-მწვანე, შედედებული რძის მსგავსი გამონადენი პათოლოგიურია და მკურნალობას საჭიროებს.
რა შეიძლება გაკეთდეს პრევენციისთვის და როგორია მკურნალობა?
პირველ რიგში, ყურადღება უნდა მიექცეს გენიტალურ ჰიგიენას. ამასთანავე, არ უნდა მოხდეს საშოს შიგნით რეცხვა და არ უნდა გამოვიყენოთ ისეთი კოსმეტიკა, რომელიც შეცვლის ამ არის pH მაჩვენებელს. კატეგორიულად არ არის რეკომენდებული გენიტალური სპრეი, პარფიუმი ან კრემის მსგავსი პროდუქტები; არომატიზებული საფენები ან ტამპონები.
გამოყენებული უნდა იყოს ბამბის საცვალი, არ არის რეკომენდებული ძალიან ვიწრო საცვლის ერთმანეთზე, ჰაერის მიმოქცევის შემაფერხებელი ჩაცმა. საცვლის ყოველდღიური გამოცვლა, სველი საცურაო კოსტუმით ჯდომის თავიდან აცილება, ტუალეტის ზოგადი ჰიგიენისადმი ყურადღება — ეს ყველაფერი შედის ვაგინალური გამონადენისგან თავდაცვის ღონისძიებებში.
ექვს თვეში ერთხელ (ყველაზე გვიან — წელიწადში ერთხელ) გინეკოლოგიური გამოკვლევის გავლა და რეგულარული smear ტესტის ჩატარება საკმაოდ მნიშვნელოვანია შესაძლო დაავადების ადრეული დიაგნოსტირებისთვის.
ვაგინალური გამონადენის მკურნალობა იწყება ჯერ ვაგინალური გამოკვლევით. შემდეგ გამონადენის ფერის, სუნის, კონსისტენციისა და რაოდენობის დადგენით დგინდება მისი სახეობა და შესაბამისად ინიშნება მკურნალობა. ზოგიერთი გამონადენის შემთხვევაში ძალიან მნიშვნელოვანია ვაგინალური და საშვილოსნოს ყელის კულტურის აღება. ინფექციის გამომწვევი აგენტის მიხედვით ტარდება შესაბამისი ანტიმიკრობული მკურნალობა. გარდა ამისა, მკურნალობას შეიძლება დაემატოს ტკივილისა და შეშუპების შემცირებაზე მიმართული ლოკალური თერაპია.
რა მოხდება, თუ ვაგინალური გამონადენი არ განიკურნება?
თუ პათოლოგიური გამონადენი არ განიკურნება, ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი შედეგია ინფექციის გავრცელების რისკი ქვედა გენიტალური სისტემიდან (საშო) ზედა გენიტალურ სისტემაში (საშვილოსნო, მილები და საკვერცხეები) — მენჯის ანთებითი დაავადებისა და აბსცესის განვითარების რისკით. ამ შემთხვევაში შეიძლება საჭირო გახდეს საავადმყოფოში მოთავსება, ვენური ანტიბიოტიკოთერაპია, ხოლო აბსცესის შემთხვევაში — ქირურგიული მკურნალობაც. ოპერაცია რომც არ დასჭირდეს, თუ მილებში დაზიანება რჩება, ეს ზრდის მილების განმეორებითი ინფექციისა და განსაკუთრებით საშვილოსნოსგარე ორსულობის რისკს.