ქალის რეპროდუქციული ფუნქციისთვის უაღრესად მნიშვნელოვანი ორგანოები მენჯის არეში მდებარეობს. ამ უბანში წარმოქმნილი მენჯის ტკივილები ზოგჯერ მოულოდნელად ვლინდება, ზოგჯერ კი ხანგრძლივი დროის განმავლობაში არსებობის შეგრძნების მიმცემი ქრონიკული ტკივილები შეიძლება იყოს. ხშირად მუცლის არეში შეგრძნებული მენჯის ტკივილები შეიძლება იყოს კრამპისებრი ან კუნთის შეკუმშვის ტიპის ტკივილი. თუ მენჯის ტკივილი 6 თვეზე მეტ ხანს გრძელდება და პაციენტის ცხოვრების ხარისხზე მოქმედებს, ის ქრონიკულ ტკივილად ითვლება და საჭიროებს სამედიცინო დახმარებას.
მენჯის ტკივილის მიზეზი სწორად უნდა დადგინდეს
ქალებში მენჯის ტკივილი მენსტრუალური პერიოდის დროს საკმაოდ ხშირად გვხვდება. გარდა ამისა, გაცივებით ან სხვადასხვა მიზეზით გამოწვეულ მენჯის ტკივილს ზოგ შემთხვევაში შეიძლება ახლდეს ისეთი მდგომარეობებიც, როგორიცაა ოფლიანობა, ღებინება, გულისრევა. მენჯის უბანში მდებარე ორგანოებთან დაკავშირებულმა პრობლემებმა შეიძლება გამოიწვიოს მენჯის ტკივილი. ამიტომ მენჯის ტკივილი შეიძლება კატეგორიზდეს, როგორც გინეკოლოგიური მიზეზებით გამოწვეული, ორსულობასთან დაკავშირებული, ნაწლავის ან შარდის ბუშტის პრობლემებთან დაკავშირებული მენჯის ტკივილი. გარდა ამისა, თუ მენჯის ტკივილი ძალიან ძლიერია და რამდენიმე კვირაა გრძელდება, რეკომენდირებულია სპეციალისტ ექიმთან მიმართვა, დეტალური გამოკვლევისა და რადიოლოგიური შემოწმების პროცესის დაწყება.
მკურნალობადია თუ არა მენჯის ტკივილი?
მენჯის ტკივილი უპირატესად შეიგრძნობა მენჯის ძვალის მდებარეობის უბანში. ამ უბანში მდებარე საკვერცხეების, ნაწლავების, შარდის ბუშტის, საშვილოსნოსა და ფალოპის მილების პათოლოგიებთან დაკავშირებულმა ტკივილმა, ჩვეულებრივ, შეიძლება გამოვლინდეს საზარდულის ტკივილის სახით. ვინაიდან მენჯის ტკივილს ბევრი სხვადასხვა მიზეზი შეიძლება ჰქონდეს, დიაგნოზის დასმა შეიძლება რთული იყოს. ასევე მისი მკურნალობაც იცვლება მენჯის ტკივილის გამომწვევი დაავადების მიხედვით.
მენჯის ტკივილთან დაკავშირებული ზუსტი დიაგნოზის დასასმელად პირველ რიგში ფასდება ინფექციის არსებობა-არარსებობა. შარდისა და სისხლის ანალიზების შემდეგ, საჭიროების შემთხვევაში, შეიძლება მიმართონ რადიოლოგიურ გამოკვლევებსა და მცირე ქირურგიულ ჩარევებს.
ენდომეტრიოზმა (შოკოლადის კისტამ), ადენომიოზმა, ინტერსტიციულმა ცისტიტმა (მტკივნეული შარდის ბუშტის სინდრომმა), ფიბრომიალგიამ, საშვილოსნოგარეშე ორსულობამ, საშვილოსნოს ქსოვილის გასქელებამ, საკვერცხის კიბომ შეიძლება გამოიწვიოს ქრონიკული მენჯის ტკივილები. მენჯის ტკივილების მკურნალობა დგინდება დადგენილი მიზეზის მიხედვით. თუ ტკივილის გამომწვევი ფაქტორის დადგენა ვერ ხერხდება, ტარდება ტკივილის მოხსნისკენ მიმართული მკურნალობა. მდგომარეობებში, სადაც ტკივილის მკურნალობა სრულად ვერ ხერხდება, პრიორიტეტულია პაციენტის ცხოვრების ხარისხის ამაღლებისკენ მიმართული მკურნალობის მეთოდების გამოყენება. ამ მკურნალობებს შორის შეიძლება გამოყენებულ იქნას ანტიბიოტიკები, ანტიდეპრესანტები, კონტრაცეპტული აბები, ჰორმონული თერაპია, ტკივილგამაყუჩებლები, ფიზიკური თერაპია, კვებითი თერაპია. ამ მკურნალობებზე პასუხის არარსებობის შემთხვევაში შეიძლება საჭირო გახდეს ქირურგიული პროცედურებისადმი მიმართვა.